تلسکوپ فضایی هابل ناسا دقیق‌ترین تصاویر تاکنون را از 3I/ATLAS، یک دنباله‌دار نادر بین‌ستاره‌ای که با سرعت بیش از 210،000 کیلومتر در ساعت در منظومه شمسی ما در حال حرکت است، ثبت کرده است. این مشاهدات که ماه گذشته، زمانی که این دنباله‌دار تقریباً 445 میلیون کیلومتر از زمین فاصله داشت، انجام شد، ابری اشک‌مانند از غبار را نشان می‌دهد که از هسته یخی آن جاری است.
آخرین داده‌ها، بینش‌های جدیدی در مورد اندازه و ویژگی‌های این دنباله‌دار ارائه می‌دهد، زیرا این دنباله‌دار در اواخر اکتبر برای عبور نزدیک از کنار خورشید به آن نزدیک می‌شود و در این مدت، در سمت پنهان ستاره از زمین باقی خواهد ماند. 3I/ATLAS که اولین بار در اول ژوئیه توسط سیستم آخرین هشدار برخورد سیارک-زمینی (ATLAS) در شیلی شناسایی شد ، تنها سومین جرم میان‌ستاره‌ای است که تاکنون پس از ‘Oumuamua در سال ۲۰۱۷ و 2I/Borisov در سال ۲۰۱۹، از منظومه شمسی ما عبور کرده است.
این کشف روز بعد، پس از مشاهدات بعدی که نشان داد سرعت و مسیر بالای این جرم آسمانی تنها با منشأیی خارج از منظومه شمسی قابل توضیح است، تأیید شد. دانشمندان تخمین می‌زنند که این دنباله‌دار میلیاردها سال است که در فضای بین ستاره‌ای در حال حرکت است و از برخوردهای گرانشی با ستارگان و پرورشگاه‌های ستاره‌ای سرعت می‌گیرد. تصاویر جدید هابل نشان می‌دهد که هسته این دنباله‌دار بسیار کوچکتر از آن چیزی است که در ابتدا تخمین زده شده بود.
بحث داغ می‌شود: آیا 3I/ATLAS می‌تواند فناوری بیگانه باشد؟
اندازه‌گیری‌های اولیه از رصدخانه ورا سی. روبین، قطر احتمالی آن را حدود ۱۱.۲ کیلومتر (۷ مایل) نشان می‌داد. با این حال، دقت هابل اکنون حداکثر اندازه احتمالی آن را ۵.۶ کیلومتر (۳.۵ مایل) و حداقل تخمین آن را حدود ۳۰۵ متر (۱۰۰۰ فوت) تعیین می‌کند. با وجود ابعاد نسبتاً کوچک آن، این هنوز هم 3I/ATLAS را به بزرگترین جسم بین ستاره‌ای که تاکنون شناسایی شده تبدیل می‌کند. دانشمندان هشدار می‌دهند که ترکیب دقیق آن ناشناخته است، اگرچه رفتار آن بسیار شبیه به دنباله‌دارهای بومی منظومه شمسی ما است.
دیوید جویت، ستاره‌شناس دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس و رهبر تیم علمی هابل، ردیابی منشأ این دنباله‌دار را به نگاه اجمالی به یک گلوله تفنگ برای کسری از ثانیه و تلاش برای بازسازی کل مسیر آن تشبیه کرد. عدم قطعیت پیرامون نقطه شروع آن، نادر بودن و ارزش علمی بازدیدکنندگان بین‌ستاره‌ای را برجسته می‌کند، که ممکن است بسیار بیشتر از آنچه شناسایی می‌شوند، از منظومه شمسی عبور کنند.
نظریه کاوشگر بیگانه، جذابیت و جنجال عمومی را برانگیخته است
رصدهای بیشتری در ماه‌های آینده با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا ، ماهواره نقشه‌بردار سیارات فراخورشیدی گذران و رصدخانه نیل گرلز سویفت برنامه‌ریزی شده است. این ابزارها، به همراه تأسیسات زمینی مانند رصدخانه WM Keck، به تعیین ترکیب شیمیایی دنباله‌دار و اصلاح تخمین‌ها از اندازه آن کمک خواهند کرد. انتظار می‌رود این دنباله‌دار تا ماه سپتامبر برای تلسکوپ‌های زمینی قابل مشاهده باشد، قبل از اینکه آنقدر به خورشید نزدیک شود که قابل مشاهده نباشد و در اوایل دسامبر دوباره ظاهر شود. برخی از محققان در حال پیگیری نظریه‌های غیرمتعارف هستند.
آوی لوب، اخترفیزیکدان هاروارد، که به خاطر دیدگاه‌های جنجالی‌اش در مورد فناوری فرازمینی شناخته می‌شود، گمانه‌زنی کرده است که 3I/ATLAS می‌تواند یک شیء مصنوعی باشد. در حالی که اکثر ستاره‌شناسان این ایده را رد می‌کنند و آن را یک دنباله‌دار طبیعی می‌دانند، اظهارات لوب علاقه عمومی را به ماهیت واقعی این شیء برانگیخته است. کشف 3I/ATLAS با آغاز به کار رصدخانه ورا سی. روبین همزمان شده است که انتظار می‌رود در دهه آینده اشیاء بین ستاره‌ای بیشتری را شناسایی کند.
ستاره‌شناسان معتقدند چنین اکتشافاتی به آنها کمک می‌کند تا تنوع، ترکیب و منشأ این بازدیدکنندگان کیهانی نادر را بهتر درک کنند. همانطور که جویت اشاره کرد، پیشرفت در قابلیت‌های بررسی آسمان، دوران جدیدی را در شناسایی و مطالعه مسافران بین ستاره‌ای گشوده است و رصدهایی مانند 3I/ATLAS را به طور فزاینده‌ای امکان‌پذیر می‌کند. – توسط خدمات سندیکایی محتوا .